Ik lees een artikel over La Manif Pour Tous (MPT). De MPT wordt aangeduid als een beweging tegen homohuwelijk, -adoptie en draagmoederschap. Ik interpreteer hun uitgangspunt als dat het huwelijk de basis is voor een familie. Invoering van het ‘huwelijk voor allen’ betekent dus dat homoseksuelen dus ook kinderen krijgen. En dit, in hun ogen, is discriminerend en onrechtvaardig naar kinderen toe. Ongewild wordt kinderen een vader of moeder ontnomen en daarmee de helft van hun oorsprong van ze afgepakt (de generatielijn van de mannelijke dan wel vrouwelijke kant). De beweging wint veel terrein in de wereld… en ik vind dat eng.

De mevrouw die beslist over allen

In het promotiefilmpje van MPT zie ik al die mensen lopen.

Ze zien er normaal en vriendelijk uit. Ik word nieuwsgierig naar die ene dame. Je ziet er intelligent en vriendelijk uit. Je lacht breed terwijl je meeloopt in de demonstratie. Hoe ziet jouw wereldbeeld eruit en hoe is deze zo geworden? Ik kijk naar je en denk ook, wat heeft mijn gezinsleven toch met jou te maken en wat geeft jou het recht daar iets over te zeggen willen hebben? Selectief willen kunnen beslissen over andermans leven. Ik zeg selectief, omdat heteroseksuele paren niet per definitie een stabiel gezin kunnen bieden. Niemand die daar op deze wijze beslissingen over wil maken. Stel nu dat wetenschap bijvoorbeeld mannen zou kunnen testen op verlatingsdrang. Vóór de zwangerschap zou de kans getest worden dat een man zijn gezin binnen een aantal jaar verlaat. Is het dan ook discriminerend en onrechtvaardig een kind geboren te laten worden bij dit stel?

Doe ik een kind wat aan?

Het liefst zou ik je bril even op willen zetten. Om het beter te kunnen begrijpen. Ik wil graag kinderen. Met mijn vriendin. Ik heb vaak nagedacht over wat het betekent om, zoals het zo kleurrijk heet, een roze gezin te vormen. Vooral voor het kind. Natuur schrijft in de regel een mannetje en een vrouwtje voor, anders komt er vooralsnog geen kind. Daarnaast hebben papa en mama ieder een eigen functie, die heel eigen is. Dus wat loopt mijn kind mis bij het niet hebben van een vaderfiguur? Vanuit mijn beperkende overtuigingen dacht ik ooit een kind wellicht ‘iets aan te doen’. Maar ik bied het een liefdevol nest, waar het meer dan gewenst is. Zal ik het foutloos doen en zal het altijd van een leien dakje gaan? Heus niet en vast niet. Ik geloof dat elke ouder ooit iets kwalijk wordt genomen door het kind, perfectie bestaat namelijk niet. Beperkte aanwezigheid, verstikkende opvoeding, etc. Bij ons zou één van de dingen kunnen zijn dat het niet altijd makkelijk is geweest om twee moeders te hebben. Op die dag hoop ik te kunnen zeggen dat ik dat begrijp en het kan erkennen. En dat ik binnen mijn eigen kunnen echt heel erg mijn best heb gedaan.

Let all be 

In deze wereld mis ik een bevolking die leeft vanuit liefde en respect in plaats van angst en onmacht. Laat mensen toch een relatie met elkaar hebben als ze liefde voor elkaar voelen. Laat mensen een kind krijgen als ze dat vanuit liefde doen. Wat voor mooiers wil je een kind geven? Laat mensen zijn en ben zelf ook. We leven immers maar één keer…

 

Tagged on:                             

5 thoughts on “Jij mag wel een kind en jij niet

  • Hoi Sandra, ik vind dat je de spijker op de kop slaat. Op het moment dat een heteropaar een kind krijgt is de kans ongeveer 40% dat het kind uiteindelijk in een een-oudersituatie opgroeit. Ik heb nog nooit iemand horen zeggen dat heterostellen daarom geen kinderen zouden mogen krijgen.
    Ik heb van dichtbij mogen zien hoe bewust jij en Rebecca met het aanstaande ouderschap omgaan, en hoe bewust jullie zijn van de omstandigheden waarin jullie kindje gaat opgroeien. En ik ben er zeker van dat jullie er voor gaan zorgen dat die omstandigheden geen schade berokkenen aan jullie kind. Natuurlijk, het zijn andere omstandigheden met twee moeders (misschien kan ik beter zeggen: twee vrouwelijke ouders): in sommige opzichten rijker, in andere opzichten beperkter, maar hoe dan ook liefdevol en zorgzaam. En dat telt!

    1. En ik vind dat jij in je reactie ook absoluut de spijker op de kop slaat :-) Dank je wel voor je mooie reactie!

  • Mooie blog Sandra! Uit langlopende wetenschappelijke onderzoeken blijkt dat het met kinderen die opgroeien bij twee moeders, net zo goed gaat als met kinderen uit vergelijkbare hetero-gezinnen. Als er al een verschil is, dan is het dat het met de kinderen met twee moeders net iets beter gaat.
    En over kinderen krijgen in roze gezinnen wordt hele goed nagedacht en deze kinderen zijn inderdaad “meer dan gewenst”!
    Groeten, Sara Coster, bestuurslid stichting Meer dan Gewenst :-)

    1. Dank je wel, Sara!
      Ik heb het inderdaad gelezen. Het verbaast me niet en toch was het heel fijn om te lezen. En fijn dat het nu ook wetenschappelijk onderbouwd is, wat hier en elders veel kan betekenen.

Comments are closed.

%d bloggers op de volgende wijze: